چند روز پیش یکی از سرویس های دانشگاه آزاد تبریز دچار ترمز بریدگی می شه ودر اثر تصادف  2 تن از دانشجویان دختر به طرز وحشتناکی جانشون رو از دست می دن!

اتوبوس حامل دانشجویان اولا اتوبوسی بوده که 2 سال پیش از همین اتوبوس در اثر باز شدن در آن یکی از دانشجویان فوت شده بوده.و ثانیا همگی شاهدیم که در چنین سرویس هایی شاید بیش از دو برابر ظرفیت اتوبوس بیچاره و فرسوده از آن استفاده می شود.

پس از فوت دختران بیچاره بود که بر اثر اعتراض کوبنده و تعطیلی دانشگاه چندین سرویس مجهز و نو در اختیار آنان قرار می گیرد. و این نوش دارویی است که پس از مرگ سهراب می رسد.حتما باید چندین خانواده داغدار شوند تا کسی از مسئولین در هر سمت و پستی به خود حرکت دهد اونم لابد بیشتر از ترس منصبش.

در هر حال این دو دختر بیگناه قربانی عقب افتادگی و فرهنگ بد جامعه خود شدند تا ما همچنان همه چیز را تعطیل و چشم به انرژی هسته ای مان بدوزیم که روزی می رسد و اتوبوس های کهنه نو می شوند! جاده های خراب درست می شوند!فرهنگ خودمان اصلاح می شود!!!فقط نمی دونم آیا آدمهایی که جانشون رو از دست می دهند هم  بر می گردن؟ یا داغ خانوادشون ساکن می شه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟