*خداحافظ

خداحافظ همین حالا

خداحافظ کمی غمگین

به یاد آنهمه تردید

به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده است

نه اینکه می شه باور کرد که اینجا آخر جاده است

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها

بدونی با تو و بی تو همینه اسم این دنیا

خداحافظ خداحافظ همین حالا

 خداحافظ*

ناسوخته دل   سر رحمت یزدان نشناسد

یاد داری که شبی گفتمت ای خوبترین خوب بدنیا

جانا  نگهی گوشه چشمی نظری بر دل ما کن

یاد دارم نگهی کردی و گفتی

معشوق به عاشق نگریستن به چه سان است؟

 خدایا ای منشا زیبایی و رحمت

ای بلند مرتبه والا و ای زیبای مطلق آسمانی

چقدر دلم می خواهد بستایمت ترا که هر چه از خوبی دارم از تست و هر چه از بدی دارم از خودم

ای یگانه هستی بخش ای زنده پایدار

ای همیشه حاضر مهربان

طنین مهربانی ات را می شنوم

بوی رحمت و گذشتت را استشمام می کنم

حضور امید بخشت را می بینم

شیرینی و حلاوت با تو بودن را می چشم

می خواهم از تو که تابش مهرت را لحظه ای از من بر نگیری

حتی آنی حتی دمی. . .

دوستت دارم دوستم داشته باش

(اُرد بزرگ )

در فراسوی مرزهای تنت ترا دوست دارم

در ان دور دست بعید

که رسالت اندامها پایان می گیرد

و شعله و شور تپش ها و خواهش ها

به تمامی فرو می نشیند

و هر معنا قالب لفظ را وا می گذارد

چنان چون روحی که جسد را در پایان سفر

تا به هجوم کرکس ها وا نهد

در فراسوی مرزهای تنت ترا دوست می دارم

در فراسوهای پرده و رنگ

در فراسو های پیکرهایمان با من وعده دیداری بده (احمد شاملو)

                روز گاریست که من مهد غم و فریادم

                    چه کنم تا که روی فقط دمی از یادم

                  من به غم زاده شدم تا که به غم باز روم

            بخت بد بین که به یادت دلشادم

              (شقایق خسته)

ترسم که نگاهم به نگاهت زند آتش       از شعله عشقی که دمش دم بدم از دل فوران است

*در تمام لحظه هایم هیچ کس قصه انسانی ام را حس نکرد

آسمان غم گرفته هیچ گاه دیده بارانی ام را حس نکرد

آنکه سامان غزل هایم از اوست

بی سرو سامانی ام را حس نکرد*

عشق در اوج اخلاصش به ا یثار رسیده است ودر اوج ایثارش   به قساوت(شریعتی)